الگوي خودمراقبتي منظم در صميميت زناشويي برخاسته از ديدگاه اسلامي

هدف از پژوهش حاضر، تبيين الگوي خودمراقبتي منظم در صميميت زناشويي برخاسته از ديدگاه اسلامي است. بدين منظور با استفاده از نظريۀ داده‎‌بنياد، منابع اسلامي شامل آيات قرآن و روايات معصومين(ع) مطالعه شد. با جست‎‌وجوي كليدواژه‎‌هاي مرتبط با موضوع و با كمك نرم‎‌افزارهاي جست‎‌وجوگر از ميان آيات قرآن و پنجاه منبع روايي اسلامي داده‎‌هاي پژوهش گردآوري شد، سپس به‎‌منظور كشف و استخراج الگوي خودمراقبتي، داده‎‌ها در يك فرايند سه مرحله‎‌اي شامل كدگذاري باز اوليه و ثانويه و كدگذاري محوري رمزگشايي شد و در اختيار ده نفر از كارشناسان در حوزۀ دين و خانواده قرار گرفت و پس از تأييد و اصلاح مطابق با نظر آن‎‌ها، با مطالعه و مرور مقوله‎‌هاي محوري، مقولۀ هسته‎‌اي مدل كشف و ارتباط ساير مقوله‎‌ها در بطن الگوي نظري مطابق با الگوي پارادايمي اشتراوس و كوربين با استفاده از كدگذاري گزينشي تعيين شد. يافته‎‌هاي پژوهش نشان داد كه پديده‎‌محوري در اين الگو، انس يا صميميت است كه ارضاي نيازهاي صميمانه به‎‌منزلۀ شرايط علي، موانع صميميت و عواطف مثبت و منفي به‎‌منزلۀ شرايط مداخله‎‌گر، شرايط زمينه‎‌اي شامل مسئوليت‎‌پذيري زوجين، ادارك سازه‎‌هاي صميميت انتظاري و واقعي، راهبردها شامل تنظيم ادراك‎‌ها، اشتراك‎‌گذاري ادراك‎‌ها، تعيين وضعيت صميميت زناشويي و انجام مهارت‎‌ها متناسب با وضعيت صميميت زناشويي و خودمراقبتي منظم به‎‌منزلۀ پيامد الگو كشف شد. فرايند الگوي خودمراقبتي منظم براي شكل‎‌گيري روابط صميمانۀ زوج‎‌ها يك الگوي فرهنگي و متناسب با آموزه‎‌هاي دين اسلام بوده است و زوج‎‌ها با يادگيري آن مي‎‌توانند به‎‌صورت خودياري، روابط صميمانۀ خود را ارتقا بخشند.‎