شناسايي ظرفيت حكومت‌هاي محلي در توسعه سرمايه اجتماعي

با توجه به نقش و اهميت حكومت‌هاي محلي در اداره امور اجتماعي، در اين تحقيق ظرفيت‌هاي حكومت محلي (شوراها و شهرداري‌ها) براي توسعه سرمايه اجتماعي در ايران بررسي شد. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و به لحاظ روش توصيفي است. شيوه گردآوري داده‏ها در اين تحقيق بررسي اسناد و مدارك و مصاحبه بود. به منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها از تكنيك تحليل مضمون استفاده شد. اين تحقيق، كه در زمره تحقيقات كيفي دسته‌بندي مي‌شود، در دو فاز كلي انجام شد. در فاز اول اين پژوهش (مطالعات كتابخانه‌اي) متون ناظر به شرح وظايف شوراهاي اسلامي شهر و روستا و شهرداري‌ها بررسي شد و در فاز دوم (مطالعات ميداني) با خبرگان‌، شامل صاحب‌نظران شوراي شهر و شهرداري قم، به تعداد 18 نفر، مصاحبه به عمل آمد كه در اين تعداد مصاحبه اشباع نظري حاصل شد. حاصل مطالعات دو فاز 58 مضمون پايه بود كه در 12 مضمون سازمان‌دهنده و 5 مضمون فراگير طبقه‌بندي شدند. مضامين فراگير شناسايي‌شده عبارت‌ند از: اعتماد سازماني، اعتماد سياسي، ايجاد حس همدلي، تقويت حس اعتماد اجتماعي، ساماندهي مسائل اجتماعي. در نهايت، با استفاده از چهار رويكرد، ظرفيت‌هاي شناسايي‌شده اعتبارسنجي شد.