تاثير تمرين با شدت هاي مختلف بر شاخص منتخب آپوپتوزي در بافت كبد رت هاي نر نژاد ويستار

هدف: كبد يكي از اندام هاي حياتي بدن است كه نقش بسيار مهمي در متابوليسم مواد، سم زدايي داروها و دفع مواد مضر از بدن دارد و نارسايي هاي كبدي به عنوان يكي از خطرات جدي سلامتي بشر محسوب مي شوند. آپوپتوز يكي از ويژگي هاي برجسته بيماري هاي كبد است. پيشرفت بيماري كبد تحت تاثير تعادل بين توانايي هاي آپوپتوزي و ضد آپوپتوزي قرار دارد. هدف پژوهش كنوني، بررسي تغييرات شاخص منتخب آپوپتوز در بافت كبد رت هاي نر ويستار ناشي از انجام سه پروتكل تمرين ورزشي بود. روش شناسي: در اين مطالعه تجربي، 32 سر رت (8 هفته اي) به طور تصادفي به چهار گروه هشت تايي كنترل، تمرين هوازي با شدت متوسط، هوازي پرشدت و تمرين هوازي تناوبي پرشدت تقسيم شدند. مدت تمرينات هشت هفته، پنج جلسه در هفته بود. 24 ساعت بعد از آخرين جلسه تمرين، نمونه هاي بافت بطن كبد استخراج شد و در دماي 80 درجه سانتي گراد تا زمان آزمايش نگهداري شد. براي آزمون فرضيه هاي پژوهش از آزمون ANOVA يك طرفه و براي مقايسه بين گروهي از آزمون تعقيبي توكي استفاده شد.  يافته‌ها: نتايج نشان داد كه نسبت به گروه كنترل، بيان ژن 21P در هر سه گروه تمرين هوازي با شدت متوسط، هوازي پرشدت و تمرين هوازي تناوبي پرشدت به طور معني داري كاهش يافته است (P≤0.001)، به طوري به ترتيب  به ميزان 0.0018 واحد، 0.0017 واحد و 0.001 واحد نسبت به گروه كنترل كاهش داشته است. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد پروتكل هاي ورزشي پژوهش كنوني اثرات يكساني بركاهش بيان ژن 21P در بافت كبد دارند. بنابراين، مي تواند به عنوان يك سازوكار پيشگيرانه جهت جلوگيري و يا كاهش آپوپتوز بافت كبدي مورد توجه قرار گيرد.