مكان‌‌ يابي مركز گردشگري رودخانه‌‌‌‌اي شهرستان شوش با استفاده از مدل تصميم‌‌گيري تاپسيس (مورد شناسي: رودخانه‌‌‌‌هاي دز، كرخه و شاوور)

رودخانه‌‌‌‌ها از جمله مكان‌‌‌‌هايي هستند كه در طول تاريخ همواره مورد توجه بشر بوده‌‌‌‌اند؛ هم به‌عنوان مسير حمل‌و‌نقل و هم به‌عنوان منبع تأمين غذا، آب شرب و آب مورد‌نياز در بخش كشاورزي. از طرفي جذابيت‌‌‌‌هاي ويژۀ طبيعي موجب شده‌است تا رودخانه‌‌‌‌ها به مكان‌‌‌‌هايي درجهت تفريح و گذران اوقات فراغت تبديل شوند. پتانسيل‌‌‌‌هاي تفريحي و گردشگري رودخانه‌‌‌‌ها منجر به ايجاد گونه‌‌‌‌اي از گردشگري موسوم‌به «گردشگري رودخانه‌‌‌‌اي» شده‌است. شهرستان شوش، در منطقۀ شمال استان خوزستان با دارا‌بودن سه رود دائمي كرخه، دز و شاوور از‌لحاظ ايجاد و توسعۀ گردشگري رودخانه‌‌‌‌اي داراي موقعيت مناسبي است. با توجه به پراكندگي گردشگران در اطراف اين سه رودخانه كه موجب آلودگي‌‌‌‌هاي زيست‌‌‌‌محيطي در اين نواحي شده‌‌‌‌‌، در پژوهش حاضر به مكان‌‌‌‌يابي سايت‌‌‌‌هاي گردشگري رودخانه‌‌‌‌اي در شهرستان شوش پرداخته شده‌است. پژوهش حاضر به روش پيمايشي انجام شده و گردآوري اطلاعات و تعيين معيارهاي مكان‌‌‌‌يابي از‌طريق مطالعات كتابخانه‌‌‌‌اي و ميداني با استفاده از توزيع پرسشنامه خبره صورت گرفته‌است. انتخاب سايت‌‌‌‌ها ازطريق تحقيقات ميداني صورت گرفته و از ميان نوزده سايت پيشنهادي، چهار سايت با پتانسيل قابل‌قبول براي انجام بررسي‌‌‌‌هاي مربوط مشخص شده‌‌‌‌اند. به‌منظور وزن‌‌‌‌دهي معيارها از روش آنتروپي شانون و براي تحليل داده‌‌‌‌ها از مدل تاپسيس بهره گرفته‌شده‌است. چهار سايت انتخابي شامل سايت‌‌‌‌هاي رداده، شصت‌‌‌‌متري، ناجيان و خماط به‌لحاظ دارابودن شرايط اوليه مانند مساحت كافي، سهولت دسترسي و بهداشت محيط نسبت‌به ديگر سايت‌‌‌‌ها در اولويت بوده و از نظر ساير معيارهاي مكان‌‌‌‌يابي در پژوهش حاضر به حيطۀ قياس و رتبه‌‌‌‌بندي گذاشته شدند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد، با توجه به هسته‌هاي زيستي، فاصله از شهر و تأسيسات شهري، ميزان ظرفيت محل درجهت انجام فعاليت‌هاي تفريحي رودخانه‌اي، محدودۀ ناجيان در ساحل غربي رود كرخه در بهترين وضعيت براي احداث مجموعۀ گردشگري بوده‌است؛ به‌گونه‌‌اي‌كه كمترين آسيب را به محيط زيست وارد كرده و از تاب‌آوري محيط نكاهد.