سنتز نانوذره نقره به روش‌هاي: باكتريايي، گياهي، شيميايي و مقايسه ويژگي ضدباكتريايي آنها با همديگر

امروزه، يكي از مشكلات مواجهه با باكتري‌هاي بيماري‌‌زا، مقاوم شدن پاتوژن‌ها نسبت به آنتي‌بيوتيك ها است و استفاده از نانوذرات يكي ازراه حل‌هاي موثر در اين زمينه است. نانوذره نقره به‌عنوان عامل ضدباكتري بيش از ساير نانوذرات مورد توجه و مطالعه محققين قرارگرفته است. در اين پژوهش قدرت ضد‌باكتريايي نانوذره نقره سنتزشده از سه منبع باكتريايي،گياهي و شيميايي با يكديگر مقايسه شد. در اين مطالعه، نانوذره نقره با استفاده از منابع باكتري (مايع رويي باسيلوس جدا شده از معدن زرشوان)، گياهي(عصاره پونه كوهي) و شيميايي (سديم بوروهيدريد) سنتز شد. سپس MIC اين سه نوع نانوذره نقره برروي چهار باكتري بيماري‌‌زاي، اشريشياكولا، استافيلوكوكوس اورئوس، آسينتوباكتر بوماني و سودوموناس آئروژينوزا بررسي شد. MIC نانوذره سنتزشده با باسيلوس (μg/mL 5.6- 1.4)، عصاره گياه پونه (μg/mL 22.5- 5.6) و سديم بوروهيدريد (μg/mL 45- 22.5) بدست آمد. مقايسه MIC نانوذرات سنتزشده با سه روش فوق نشان داد كه قدرت ضدباكتريايي نانوذره نقره سنتزشده با باكتري باسيلوس نسبت به حالت سنتزشده با گياه و عامل شيميايي بر چهار پاتوژن فوق بيش از پنج برابر است.