اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر مشكلات رفتاري دانش‌ آموزان كم‌توان ذهني خفيف مقطع ابتدايي شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر كاهش مشكلات رفتاري دانش‌آموزان كم‌توان ذهني خفيف مقطع دبستاني شهر اصفهان، بود. اين پژوهش آزمايشي و از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون- پيگيري با گروه كنترل بود. نمونه پژوهش، شامل 30 نفر از دانش‌آموزان كم‌‌توان ذهني خفيف در مقطع ابتدايي بودند كه در مدارس آموزش پرورش استثنايي در شهر اصفهان تحصيل مي‌كردند و ملاك‌هاي ورود به مطالعه را دارا بودند. اين افراد، به صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي ساده در دو گروه مساوي آزمايش و كنترل گمارده شدند. مداخله نيز، طي 10 جلسه 40 دقيقه‌اي بر روي گروه آزمايش اجرا شد. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش، سياهه‌ي رفتاري كودك (CBCL) بود كه شركت‌كنندگان در مرحله پيش¬آزمون، پس¬آزمون و پيگيري به سئوالات آن پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده ها نيز، از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري‌هاي مكرر استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين گروه آزمايش و كنترل از لحاظ نمرات مشكلات رفتاري بروني‌سازي شده تفاوت معناداري وجود دارد (01/0