ارزيابي زمين آماري با شاخص كيفيت آب زيرزميني به منظور آشاميدن (DGWQI) در آبخوان دشت بيرجند

آب زيرزميني منبع اصلي تأمين آب شرب در مناطق نيمه‌خشك ايران است؛ بنابراين، نظارت بر كيفيت اين منبع ارزشمند، حياتي است. از اين رو، هدف از اين مطالعه بررسي و تهيه نقشه كيفيت آب زيرزميني بيرجند واقع در منطقه نيمه‌خشك شرق ايران با استفاده از تحليل زمين‌آماري مبتني بر GIS و با شاخص كيفيت آب زيرزميني به‌منظور آشاميدني ‏‏DGWQI))‏ بود. براي اين منظور از داده‌هاي جمع‌آوري‌شده كيفيت آب زيرزميني 27 حلقه چاه كشاورزي در طي سال‌هاي 1398-1393 استفاده شد. نتايج تحليل‌هاي مكاني بيانگر اين بود كه 63% مساحت آبخوان در رده كيفي مناسب، 18% مساحت در ‏رده ضعيف، 10% مساحت در رده خيلي ضعيف‏ و 9% مساحت آبخوان نيز در ‏رده غيرآشاميدني قرار داشت. تحليل حساسيت نشان داد كه پارامترهاي Mg2+، EC و TDS با بالاترين ميانگين شاخص تغيير 18.98، 20.68 و 19.04 به ترتيب حساس‌ترين پارامترها در محاسبه DGWQI بودند. ارزيابي خطا به روش R2 و RMSE، روي مدل‌هاي كريجينگ معمولي و تغييرنگار كروي عملكرد خوبي براي تحليل فضايي تمام پارامترها از جمله DGWQI، Mg2+، EC و TDS را نشان داد. نقشه DGWQI نشان مي‌دهد كه بخش غربي و جنوب غربي آبخوان از شرايط كيفي مناسبي جهت استحصال آب شرب مناسب برخوردار نمي‌باشد.