تاثير سيستم بيوفلاك بر كيفيت آب، عملكرد رشد، شاخص‌‌هاي ايمني و تركيب لاشه ماهي تيلاپياي‌‌نيل (Oreochromis niloticus) درتراكم‌‌هاي مختلف در آب لب‌‌شور

جهت بررسي اثر سيستم بيوفلاك بر كيفيت آب، عملكرد رشد، شاخص‌‌هاي ايمني و تركيب لاشه تيلاپياي‌‌نيل در تراكم‌‌هاي مختلف، بچه ماهيان با ميانگين وزني 0.05 ±3.2 گرم در دو تيمار تراكمي 500 و 1000 قطعه در متر مكعب در سيستم بيوفلاك و براي هر تراكم يك گروه شاهد، هر يك با سه تكرار ذخيره‌‌سازي و طي يك دوره 50 روزه پرورش يافتند. نتايج نشان داد ميزان يون آمونيوم در تيمارهاي بيوفلاك كمتر و ميزان نيتريت و نيترات بالاتر از شاهد بود. مواد جامد معلق، حجم فلاك و تعداد باكتري‌‌ها با افزايش تراكم، افزايش يافت. بيشترين ميزان وزن نهايي (12.9گرم)، ضريب رشد ويژه (3.21 % در روز) و نيزكمترين ميزان ضريب تبديل غذايي (0.91) در تيمار بيوفلاك با تراكم 500 عدد در متر مكعب حاصل شد (p 0/05). بازماندگي در تيمارهاي مختلف تفاوت معني‌‌داري نداشت (p 0/05). ميزان ليزوزيم، ايمونوگلوبولين و كاتالاز در تيمارهاي بيوفلاك به طور معني‌‌داري از شاهد متناظر بالاتر بود، ولي اين اختلافات معني‌‌دار نبود (p 0/05). تراكم 500 قطعه در متر مكعب از نظر آماري، شاخص‌‌هاي مناسب‌‌تري در پي داشت اما با توجه به اختلاف اندك رشد و ضريب تبديل غذايي از سويي و عدم اختلاف در ميزان بازماندگي بين تراكم‌‌هاي 500 و1000 قطعه در متر مكعب و نيز بهره‌‌وري بالاتر از آب و فضا، تراكم 1000 قطعه در متر مكعب براي پرورش بچه ماهي تيلاپيا در سيستم بيوفلاك پيشنهاد مي‌‌گردد.