اثر تيمار پس از برداشتي كلريد‌كلسيم بر عمر انبارماني و كيفيت ميوه برخي از ژنوتيپ‌هاي زغال‌اخته

زغال اخته ميوه اي بسيار فسادپذير است كه براي كاهش ضايعات به مديريت مناسب پس از برداشت نياز دارد. اين مطالعه با هدف افزايش عمر پس از برداشت و عرضه محصول به بازار با استفاده از تيمارهاي پس از برداشت كلريد كلسيم انجام شده است. تحقيق حاضر در قالب آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح كاملا تصادفي و در سه تكرار انجام شد. فاكتورها شامل 3 تيمار غوطه وري كلريد كلسيم (صفر، 60 و 80 ميلي مولار)، 4 زمان انبارماني (صفر، 10، 20 و 30 روز) و دو ژنوتيپ زغال اخته بودند. نمونه هاي ميوه در مرحله بلوغ (بيش از 90 درصد قرمزي پوست) برداشت و تحت تيمارهاي غوطه وري قرار گرفتند. در طي و پايان آزمايش، صفات مختلف فيزيكوشيميايي ميوه ها مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد در ژنوتيپ KKP2 ميانگين سفتي و قند ميوه كمتر و درصد ازدست دادن وزن بالاتر از ژنوتيپ Hir بود. نتايج نشان داد دو ژنوتيپ از نظر اسيديته و اسيد قابل تيتر تفاوت معني داري نشان ندادند. سفتي، اسيد قابل تيتر، اسيد آسكوربيك، آنتوسيانين و فنل با گذشت زمان كاهش يافتند. در بين تيمارهاي غوطه وري، بيشترين و كمترين مقدار سفتي، اسيد قابل تيتر و اسيد آسكوربيك به ترتيب متعلق تيمار كلريد كلسيم 60 ميلي مولار و شاهد (آب مقطر) بودند. تفاوت بين تيمار كلريد كلسيم 60 و 80 ميلي مولار معني دار نبود. كمترين از دست رفتن وزن ميوه نيز در تيمار 80 ميلي مولار كلريد كلسيم بدست آمد.