ارزيابي كارايي دو روش پالايش زيستي در حذف تركيبات سيليس از خاك منطقه ازندريان

زمينه و هدف: زيست پالايي و به تبع آن يكي از شاخه‌هاي اصلي آن، يعني گياه پالايي، از فرايندهاي مهم و اساسي براي پاك سازي و حذف آلودگي‌ها در محيط زيست محسوب مي‌گردد. با توجه به كثرت كارخانجات سيليس در منطقه ازندريان شهرستان ملاير و آلودگي زياد سيليس خاك در اين منطقه، اين مطالعه با هدف مقايسه اثر زيست پالايي قارچ Fusarium oxysporum و گياه پالايي Portulace olerace.L در جذب سيليس صورت گرفت. روش بررسي: به اين منظور كشت خرفه در شرايط گلخانه اي و در غلظت هاي مختلف سيليس و تحت تيمار قارچ در قالب طرح كاملا تصادفي انجام گرفت. يافته‌ها: نتايج حاصله نشان داد كه قارچ با سرعت بالا و در آلودگي سيليس با غلظت 95 درصد به‌راحتي رشد كرده و توانست 84/50 درصد سيليس موجود در خاك را جذب كند و گياه هم توانست در آلودگي 80 درصد سيليس، بالاترين ميزان جذب را به مقدار 61/71 درصد داشته باشد و بيشترين ميزان جذب سيليس در همزيستي گياه و قارچ در غلظت 80 درصد سيليس و به ميزان 69/90 درصد است. نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه سيليس تاثير مثبت و معني داري بر صفات فيزيولوژيكي گياه خرفه داشته و باعث افزايش ميزان فنل، فلاونوئيد و آنتوسيانين شده است. همزيستي قارچ و گياه هم باعث افزايش صفات فيزيولوژيكي نام برده در گياه خرفه شد. همچنين همزيستي گياه و قارچ در جذب سيليس تاثير مثبتي داشته است و مي‌تواند به كاهش آلودگي‌هاي ناشي از تراكم سيليس در منطقه موثر باشد.