ضرورت ديپلماسي دريايي

نا گفته پيداست كه امروزهروز صنعت دريايي و بندري ما، بهمانند خيلي از كشورهاي ديگر، صنعتي كالن و فرابخشي به شمار ميرود و تحول و توسعهي آن عزمي فراسازماني و بيش از 90 درصدي تجارت ِ فرامنطقهاي ميطلبد. وابستگي بينالمللي به حملونقل دريايي حكم ميكند كه منابع ملي نظير صندوق توسعه ملي و صندوق ذخاير ارزي، رديفهاي مكفي براي پشتيباني از اين صنعت تاريخي ـ_ در حوزههاي گونا گون ـ_ در نظر بگيرند و عرصه را براي فعاليتهاي بيشتر دريايي و بندري مهيا سازند. در اين ميان، مسئلهي فاصلهي ما با بازار بينالمللي هم وجود دارد؛ بهخصوص زير بار تحريمهاي تحميلي و ناجوانمردانهاي كه اينروزها پنجه نرم ميكند. واقفيم كه چنين كشور با آن دستو شرايط كمترتجربهشده ِ اي، نفس و توان صنعت نيازمند اقتصاد دريامحور را تنگ ِ به پشتيباني و پيوند بينالمللي و سخت كرده است. عليرغم اين دشواريها و سختيها، شاهديم كه صنعتگران داخلي در بيشتر حوزهها، شتاب و حركتي روبهجلو را تجربه ميكنند