باز پژوهي منطق مواجهه اهل بيت عليهم السلام با پديده «الحاد»

جريان فكري الحاد و زندقه يكي از جريان‌هاي انحرافي پويا در دوران پيشوايان معصوم ع بوده است، به گونه‌اي كه تشكيل «حلقه الحاد» را مي‌توان ناشي از اين جريان دانست. الحاد در زمان ‌ پيشوايان معصوم ع بر پايه «حس‌گرايي»، «نفي لايه‌هاي فرامادي و متافيزيكي» و«شبهات مبتني بر عقلانيت مغالطه‌محور» استوار بوده است. اهل بيت: با اتكا به شيوه‌هاي خاصي با الحاد برخورد نموده‌اند. به طور كلي مي‌توان سه شيوۀ «اخلاقي»، «صوري»، و «محتوايي» را استخراج نمود. برجسته‌ترين شيوه‌اي صوري «بر انگيختن دروني پرسشگر»، «دفع ضرر محتمل»، «نفي استبعاد» و «استناد به امور در دسترس» مي‌باشد. همچنين از روش «معادله معكوس»، «استناد به خويشتن»، «برهان چند سطحي»، «تأكيد بر اصل عليت» و استفاده از علوم تجربي و دانش طب» مي‌توان به عنوان مهم‌ترين شيوه‌هاي محتوايي برخورد با الحاد در سخنان اهل بيت: نام برد. در اين تحقيق گونه‌هاي مختلف الحاد و زندقه تبيين شده و سرچشمه‌هاي الحاد در عصر اهل بيت: نيز كاويده شده است. به طور كلي سه منشأ اساسي را مي‌توان براي اين جريان برشمرد؛ «فتوحات اسلامي»، «نهضت ترجمه»، «آموزه‌هاي مسيحيت و يهوديت». در اين مقاله با روش نقلي، تحليلي منطق مواجهه با الحاد باز پژوهي شده است.