تعامل طراحي شهري و تغيير اقليم مبتني بر نظريه ها

The interaction of urban design and climate change based on theories

مكان‌يابي‌هاي ناكارآمد، الگوهاي حمل‌ونقل سنتي، به كار بردن الگوهاي جديد شهرسازي بدون در نظر گرفتن پايه‌هاي نظري متناسب با شرايط اقليمي بخش مهمي از محيط انسان‌ساخت را شامل مي‌شوند كه منشأ اصلي پديده تغييراقليم است. لذا بازتعريف اصول پايه شهرسازي در راستاي رويكرد تغييراقليم از يك‌سو منجر به ايجاد محيطي پايدار مي‌شود و از سوي ديگر اثرات سو بر ايجاد پديده تغييراقليم را كاهش مي‌دهد. هدف پژوهش حاضر، شناسايي ارتباط دوسويه بين ساختار طراحي شهري و پديده تغييراقليم در يك فرايند چرخه‌اي، است. پژوهش حاضر تحقيقي بنيادي است كه در آن از رويكرد تفسيرگرايي كمك گرفته‌شده است. تكنيك به‌كاررفته در اين رويكرد، تحليل محتواي كيفي است. دستاورد پژوهش حاضر بازتعريف ساختارهاي طراحي شهري و تغييراقليم در انطباق با محيط انسان‌ساخت، ارائه چارچوب برنامه‌ريزي و طراحي شهري مبتني بر كاهش اثرات سو بر پديده تغييراقليم و ارائه الگوي مفهومي تعامل طراحي شهري (بعد رويه‌اي و ماهوي) و تغييراقليم در يك ساختار منسجم مي‌باشد