اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر بهبود عملكرد تحصيلي و كاهش اهمال‌‌كاري تحصيلي دانشجويان داراي افت تحصيلي دانشكده علوم پزشكي آبادان در سال تحصيلي 1398-1397

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر بهبود عملكرد تحصيلي و كاهش اهمال كاري تحصيلي دانشجويان داراي افت تحصيلي دانشكده علوم پزشكي آبادان در سال تحصيلي 1398-1397 بود. مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر نيمه‌‌تجربي- ميداني و از نوع طرح پيش‌‌آزمون و پس‌‌آزمون با گروه كنترل بود. ‌‌نمونه پژوهش با استفاده از فرمول تعيين حجم نمونه كوكران شامل 60 نفر شد كه به شيوه داوطلبانه انتخاب شده بودند و به روش جايگشت تصادفي در يك گروه آزمايش و يك گروه گواه تقسيم شدند (30 نفر گروه آزمايش و 30 نفر گروه گواه). از هر دو گروه به وسيله مقياس‌‌هاي عملكرد تحصيلي درتاج (1383) و اهمال‌‌كاري تحصيلي سولومون و راثلبوم، نسخه دانشجو (PASS) پيش‌‌آزمون به عمل آمد و گروه آزمايش نيز به مدت 8 جلسه 90-60 دقيقه‌‌اي در معرض متغير مستقل (درمان مبتني بر پذيرش و تعهد) قرار گرفتند. سپس از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. براي تحليل داده‌‌ها از روش تحليل واريانس چند متغيره (مانكووا) استفاده شد. يافته‌‌ها: نتايج به دست آمده در سطح معني‌‌داري 01/0>p نشان دادند كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد موجب شود عملكرد تحصيلي و كاهش اهمال‌‌كاري تحصيلي در گروه آزمايش شده است. نتيجه‌‌گيري: درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در افزايش عملكرد تحصيلي دانشجويان داراي افت تحصيلي مؤثر است.

No abstract