نقش حمايت اجتماعي بر اضطراب مرگ سالمندان با ميانجي گري خودكارآمدي

The role of social support on elderly death anxiety through self-efficacy mediation

مقدمه: سالمندي دوره بسيار مهمي از زندگي است كه اضطراب مرگ يك ويژگي مشترك سالمندان مي­باشد لذا شناسايي عواملي كه در اين دوران بر اضطراب مرگ تأثيرگذار است، حائز اهميت است. لذا اين مطالعه با هدف بررسي نقش حمايت اجتماعي بر اضطراب مرگ سالمندان مراجعه­كننده به مجتمع بيمارستاني امام خميني تهران با ميانجي­گري خودكارآمدي انجام شد. روش: روش تحقيق كاربردي توصيفي پيمايشي از نوع همبستگي و جامعه آماري پژوهش كليه شامل سالمندان بالاي 60 سال مراجعه­كننده به مجتمع بيمارستاني امام خميني (ره) تهران در سال 97-1396 بود. نمونه­گيري در اين مطالعه به صورت تصادفي مد نظر قرار گرفت. ابزار گردآوري داده­ها شامل پرسشنامه حمايت اجتماعي (SS-A)، پرسشنامه­ي ساخته شرر و همكاران (1988) و پرسشنامه استاندارد اضطراب مرگ تمپلر بود. براي تحليل داده ها از روش معادلات ساختاري استفاده شده است، كه در نهايت براي تجزيه و تحليل و به كارگيري اين آزمون­ها از نرم افزار SPSS 23 و Amos 23 استفاده شد. يافته ها نشان داد: حمايت اجتماعي، خودكارآمدي و اضطراب مرگ سالمندان بالاتر از حد متوسط بوده است. همچنين تاثير حمابت اجتماعي بر خودكارآمدي و اضطراب از مرگ به ترتيب مثبت و منفي معني­دار، تاثير حمايت اجتماعي بر اضطراب از مرگ منفي و معني دار و خودكارآمدي و حمايت اجتماعي مي­توانند 36 درصد از تغييرات اضطراب از مرگ را تبيين كند. نتيجه‌گيري: حمايت اجتماعي مي­تواند به شكل قابل ملاحضه­اي اضطراب مرگ در سالمندان را كاهش دهد و نيز تاثير مثبتي بر خودكارآمدي آنان دارد. در نهايت با توجه به مدل هاي ارائه­شده در پژوهش حاضر و برازش هاي قابل قبول اثرگذاري متغيرها بر يكديگر مي­توان اين­گونه بيان نمود كه توجه همه جانبه به بهبود وضعيت حمايت اجتماعي مي­تواند از يك­سو بر خودكارآمدي سالمندان و از سوي ديگر منجر به كاهش اضطراب­ها و تنش­هاي پيش روي سالمندان بويژه اضطراب مرگ آنان مي­شود.