اثربخشي معنادرماني فرانكل به شيوه گروهي بر تاب آوري، افسردگي و كيفيت زندگي سالمندان

The Effectiveness of Group Logotherapy on Resiliency, Depression and Quality of Life in Elderly

مقدمه: سالمندي فرايندي زيستي است كه با تغييرات فراواني در بستر فردي و خانوادگي همراه بوده و چالش‌هاي متعددي را براي افراد به وجود مي‌آورد. اين مطالعه با هدف اثربخشي معنادرماني فرانكل به شيوه گروهي بر تاب آوري، افسردگي و كيفيت زندگي در سالمندان انجام گرفت. روش: مطالعه حاضر از نظر هدف بنيادي و از لحاظ ماهيت، اجرا و نحوه جمع آوري اطلاعات نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه زنان و مردان سالمند ساكن در مراكز نگهداري سالمندان شهر كرج بود. نمونه مورد مطالعه نيز تعداد 30 از ميان افراد حاضر در مراكز فوق بود كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده و در دو گروه آزمايش (15نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. داده‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه تاب آوري كونور و ديويدسون، پرسشنامه افسردگي بك و پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت در دو مقطع پيش و پس آزمون گردآوري شده و با استفاده از روش‌هاي توصيفي (ميانگين و انحراف استاندار) و استنباطي (تحليل كواريانس چند متغيره) تجريه و تحليل گرديد. يافته‌ها: نتايج حاصل از تحليل داده‌ها نشان دهنده آن بود كه معنادرماني گروهي اثرات مثبت و معني‌داري بر تاب آوري سالمندان داشته (05/0 >P) و موجب كاهش افسردگي و افزايش كيفيت زندگي افراد حاضر در گروه آزمايش در مراحل پس آزمون گرديده است (05/0 >P). نتيجه‌گيري: با استفاده از روش‌هاي گروهي، در دسترس و مبتني بر شواهدي همچون معنادرماني مي‌توان در راستاي افزايش كيفيت زندگي سالمندان اقدام نمود