روزآمدي ظرفيت هاي توليد ملي در گرو اعتماد به توليدكننده

ايران عالوه بر موقعيــت خاص جغرافيايي و بهرهمندي از منابع خام، براي توليد از زيرساختهاي قدرتمندي برخوردار است اما متاسفانه بايد گفت بخش مهمي از اين قدرت در اليههاي نظام اداري و تصميمگيري حبس شــده است. از سوي ديگر، توليد و مشاركت در نظام اقتصادي بينالملل فراتر از يك مولفه اقتصادي، به يك قدرت سياسي موثر و داراي بازدارندگي تبديل شده است. از اين منظــر بايد گفت كه نظام حاكم به عنوان سياســتگذار اصلي در جهت آزاد كردن ظرفيتهاي اقتصادي و توليدي داخلي بايد گام بردارد. اين گامهــا ميتواند رفع برخي محدوديتهاي بيمــورد و از ســوي ديگر اعمال سياســتهاي تشــويقي با تاكيد بــر پرهيز از ورود دولت به عرصههاي غيرمرتبط باشــد.