نابسندگي حقوق بين الملل در مواجهه با تروريسم؛ با تاكيد بر عمليات تروريستي در ايران

خشونت سياسي و تروريسم، درهمه جاي جهان، با بار ارزشي و نظام ارزشگذاري اخلاقي ارتباط وثيقي دارد. تروريسمي كه به لحاظ تعاريف سازمان‌يافته سلطه‌طلبانه، قدرت‌خواهانه و تحت حمايت قدرت‌هاي بين‌المللي و دولتي بوده است، در كشور ايران، بيشترين محل صدور تروريسم دولتي و سازمان يافته كشورهاي اروپايي و عراق بوده است؛ زيرا عمده سازمان‌هاي تروريستي در اروپا و به خصوص فرانسه و آلمان و سپس، عراق حضور داشته و عمليات آن كشورها سازمان‌دهي شده و در ايران اجرا مي‌شده است و در عين حال، از حمايت جدي ايالات متحده برخوردار بوده‌اند. تحقيق، با روش توصيفي، تحليلي و كتابخانه‌اي است و مبتني بر اين است كه در سازمان ملل متحد، اصلاح دموكراتيك اساسي نه تك قطبي و نه دو محوري، بلكه چند‌محوري است و نيز در اين سازمان، يك سيستم جامع و يكپارچه حقوق بين‌الملل بشردوستانه وجود ندارد و ساختار تك‌قطبي نظم جهاني كنوني و تهديد تروريست عليه صلح و ثبات، خواه در سطح ملي يا بين‌المللي، نبايد به عنوان عملي مقبول و مشروع پذيرفته شود.