آثار دنيوي گناه

احكام اسلام، تابع مصالح و مفاسد واقعي است و پيروي از دستورات خداوند و اهل‌بيت، تأمين‌كننده سعادت و كاميابي است و نافرماني ايشان، موجب بدبختي و ناكامي. از نظر اسلام، كارهايي كه مفسده و ضرر بسيار دارند، حرام اعلام شده و آنچه داراي مفسده و ضرر كمتر باشد، مكروه شمرده است و چيزهايي كه در سعادت انسان نقش اساسي دارند، واجب دانسته شده و اموري كه نقش كمتري در اين زمينه داشته باشند، مستحب هستند. بنابراين، سعادت و شقاوت دنيوي و اخروي انسان، به ميزان پايبندي او به احكام الهي بستگي دارد و در واقع، رفتار آدمي سرنوشت او را مي‌سازد. در عصر حاضر، با وجود گسترش رسانه‌ها و سرعت فوق‌العاده انتقال مفاهيم، اما نافرماني خداوند خيلي عادي شده است و گاهي ديده مي‌شود كه مسلمانان خداباور نيز به‌راحتي مرتكب گناه مي‌شوند. آنچه مي‌تواند انسان را از گناه بازدارد و در عصر فناوري، او را از آسيب غفلت و گمراهي مصونيت بخشيد، آگاهي و شناخت از پيامدهاي دنيوي و اخروي گناه است. در اين نوشتار، آثار فردي و دنيوى گناه را از نگاه قرآن بررسي مي‌نمايم