معنويت عاشورايي در آموزه هاي حسيني (مباني، شرايط و كاركردها)

Ashura-oriented Spirituality in Husayni Teachings: Basics, Conditions, and Functions

معنويت عاشورايي، آن‌گاه كه در منظومه معرفتي و دستگاه معارفي _ رفتاري اباعبدالله الحسين(ع) معنا شده و مبنا يابد، داراي مراتب تشكيكي و ساحات (ابعاد عرضي) و سطوح (اعماق طولي) فراواني خواهد بود. در سلوك معنوي متقوم بر آموزه‌هاي حسيني دانايي و دارايي پايه توانايي، علم صائب و اخلاق صادق مبناي عمل صالح، سلوك فردي و اجتماعي عامل جامعيت كنشي، با مباني معرفتي _ توحيدي، عبوديتي _ حبي و با شروطي چون پيراستگي از رذايل و آراستگي به فضايل، قلب سليم و پارسايي سلوكي تحقق يابنده‌اند. در هندسه معنويت عاشورايي غير ازمباني و شروط به كاركردهاي آن نيز اشاره شده است. در نوشتار حاضر، به پرسش «معنويت عاشورايي در آموزه‌هاي حسيني داراي چه معنا، مبنا، شروط و كاركردهايي است» پاسخ داده شده است و فرضيه كمال و جامعيت معنويت در منظومه معرفتي امام حسين(ع) به عنوان مصباح هدايت و كشتي نجات تبيين مي‌شود.

Imam al-Husayn's modes of behavior yields to finding out Ashura-oriented spirituality, hence of various and multitude of tiers and aspects. As such, it can always be interpreted in a multitude of ways to illustrate the comprehensiveness of his modes of behavior. The present paper attempts to manifest the relevant bases, meanings, implications, conditions, and performances, all leading to the notion that he has truly been the guiding light to felicity and salvation.