تربيت فرزند از ديدگاه امام سجاد ع با تأكيد بر دعاي 52 صحيفه سجاديه

فاقد عنوان لاتين

تربيت، مجموعه تلاش‌هايي سنجيده و منظم براي رسيدن به هدف‌هاي مشخص و شكوفاسازي توان‌هاي بالقوه در تمام ابعاد وجودي انسان است. رشد موفقيت‌آميز كودك، در گرو شناخت ابعاد مختلف تربيت و فرهنگ جامعه‌اي است كه در آن زندگي مي‌كند.امام سجاد ع از گران‌بهاترين آموزه‌هاي تربيتي، فرهنگي، اجتماعي و ديني است[1] كه توسط حضرت در قالب ادعيه بيان شده است و مي‌تواند الگويي مناسب در اين زمينه باشد؛ به‌ويژه دعاي بيست و پنجم كه درباره فرزندان است. امام سجاد ع عرضه مي‌دارد: «وَ أَصِحَّ لِي أَبْدَانَهُمْ وَ أَدْيَانَهُمْ وَ أَخْلَاقَهُم ... وَ أَعِنِّي عَلَى تَرْبِيَتِهِمْ وَ تَأْدِيبِهِمْ:[2] و بدن‌ها و دينشان و اخلاقشان را برايم به سلامت دار ... و مرا در تربيت و خوبي‌ كردن در حقشان ياري فرما». در اين مجال به بررسي اهميت تربيت فرزند و ابعاد سه‌گانه­ تربيت در اين دعا مي‌پردازيم.

فاقد چكيده لاتين