عوامل و زمينه‌هاي لذت معنوي از نگاه قرآن

فاقد عنوان لاتين

لذت و شادي، از نيازهاي اساسي روح و روانِ انسان و از ملزومات سلامت جسم و پيش‌نياز زندگي­‌اي است كه همه انسان‌ها آن را آرزو مي‌كنند. در قرآن و احاديث معصومين:، توجه ويژه‌اي به لذت و شادي شده است. حقيقت لذت، ادراك هر چيزي است كه با طبيعت و روحِ انسان ملائم و سازگار باشد و موجب شادي و انبساط شود. در برابر لذت، رنج قرار دارد و آن، ادراك امور ناگوار و ناسازگار با طبيعت و روح است. لذت به دو گونه مادي و معنوي تقسيم مي‌شود. انسان همان‌گونه كه از رسيدن به اهداف مادي مانند خوردن، آشاميدن، روابط عاطفي و جنسي خود لذت مي‌برد، رسيدن به اهداف معنوي نيز براي او لذت‌بخش خواهد بود. در روانشناسي براي لذت‌هاي مادي، ويژگي‌هايي بيان شده است. منشأ بسياري از لذت‌هاي مادي، اعضاي بدن و حواس پنجگانه و ارتباط آن با عامل خارجي است. لذتِ خوردن وابسته به سه عنصر، زبان، حس­ چشايي و گوارايي خوردني‌ها و آشاميدني‌هاست، اما در لذت معنوي نمي‌توان عضوي از اعضاي بدن و تلاقي آن با عامل خارجي را منشأِ چنين لذتي دانست.

فاقد چكيده لاتين