كاربرد معيارهاي الكتروفيزيولوژيك محاسبهاي در ارزيابي شدت سندرم تونل كارپال

The Usefulness of Calculated Electrophysiological Parameters in Assessing the Severity of Carpal Tunnel Syndrome

سندرم تونل كارپ (Carpal Tunnel Syndrome) شايعترين نوع مونونوروپاتي مي باشد. اگرچه در بيماران مبتلا به اين سندرم (CTS) معمولا در نوار عصب و عضله و يا تست‌هاي الكتروفيزيولوژيك، latency حسي و حركتي طولاني در مچ ديده مي‌شود، با اين حال درصد قابل توجه‌اي (10 تا 25 درصد) از بيماران مطالعه روتين نرمال دارند و اگر تست‌هاي تشخيصي كامل‌تري انجام نشود، تشخيص داده نمي‌شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسي محاسبه روش‌هاي ديگر در شناسايي بهتر اين گروه از بيماران مي‌باشد. روش كار: در اين مطالعه مورد_شاهدي از 131 بيمار مبتلا به سندرم تونل كارپ و 34 نفر از گروه بي‌علامت به عنوان شاهد نوار عصب گرفته شد (مجموعا 297 دست). سپس افراد بر اساس شدت بيماري به 4 گروه بي علامت، خفيف، متوسط و شديد تقسيم شدند.با استفاده از يافته هاي نوار عصب، 4 معيار الكتروفيزيولوژيك محاسبه‌اي (TLI، RI،MFR و F Diff M-U) اندازه گرفته شد. براي هر گروه ميزان حساسيت و ويژگي 4 شاخص، به صورت جداگانه محاسبه گرديد و در نهايت بهترين پارامتر با توجه به مجموع حساسيت و ويژگي به دست آورده شد. يافته‌ها: بيشترين حساسيت براي تشخيص موارد خفيف مربوط به شاخص RL (7/90%) و بيشترين ويژگي نيز مربوط به شاخص F.DIFF.MU (50%) بود. بيشترين حساسيت براي تشخيص موارد متوسط Moderate را شاخص‌هاي TLI و MFR و بيشترين ويژگي را شاخص RL (6/84%) داشت. بيشترين حساسيت براي تشخيص موارد شديد severe را شاخص RL (6/94%) و بيشترين ويژگي را شاخص MFR (5/86%) داشت. نتيجه‌گيري: بر اساس مطالعه حاضر بهترين شاخص براي تشخيص CTS از موارد طبيعي و همچنين تعيين شدت آن، شاخص (Residual latency (RL مي‌باشد

Background: Carpal tunnel syndrome (CTS) is the most common type of mononeuropathy. Although CTS patients usually have sensory and motor latency in the EMG-NCV or EDX, a significant percentage (10-25%) of patients have a normal routine study. an‎d if more complete diagnostic tests are not performed, it will not be diagnosed. We decided to identify this group of patients by calculating other methods. Methods: We evaluated 131 patients with CTS and 34 persons from the asymptomatic group as controls (297 hands in total). Individuals were then divided into 4 groups: asymptomatic, mild, moderate, and severe based on the severity of the disease. Calculated electrophysiological parameters were measured using nerve conduction studies. For each group, we calculated the sensitivity and specificity of 4 indicators separately including terminal latency index (TLI), residual latency (RL), modified F-wave latency ratio (MFR), difference of the minimal F-wave latencies between the median and ulnar nerves (F-diff M-U), and finally obtained the best parameter according to the total sensitivity and specificity. We also determined the cutting point for each parameter. Results: RL index (90.7%) has the highest sensitivity for diagnosing mild cases and F-diff M-U index (50%) has the highest specificity. TLI and MFR indices have the highest sensitivity for diagnosing moderate cases and RL index (84.6%) has the highest specificity. RL index (94.6%) has the highest sensitivity for diagnosing severe cases and MFR index (86.5%) has the highest specificity. Conclusion: The best indicator for distinguishing CTS from normal cases, as well as determining its severity, is RI.