تقابل دين و دنيا در نهضت امام حسين ع

تاريخ بشر همواره شاهد تقابل دو جريان حق و باطل بوده و خواهد بود. در يك سوي اين دو جريان، خوبي‌ها نمود پيدا مي‌كند و در سوي ديگر، بدي‌ها ظهور مي‌نمايد. حاملان جريان اول، انبيا و اوليا هستند كه طلايه‌دار دينداري، عدالت، معنويت، و ستم‌ستيزي‌اند؛ و حاملان جريان دوم، حاكمان ظالم و سلطه‌طلبي همچون فرعون‌ها و نمرودها، پرچمدار دين‌ستيزي، ظلم و جنايت. اين دو جريان، دو حادثه نيستند، بلكه دو فرهنگند. فرهنگ الهي و فرهنگ جاهلي. اين دو جريان از زمان آدم آغاز شده است و امام حسين ع راه انبيا را ادامه داده است؛ از اين رو، در زيارت وارث مي‌خوانيم: «السَّلامُ عَلَيكَ يا وارِثَ آدَمَ صَفوَةِ اللهِ، السَّلامُ عَلَيكَ يا وارِثَ نوحٍ نَبى اللهِ...». در مقابل، يزيد ادامه‌دهندۀ راه قابيل، فرعون و نمرود است. اگر گفته‌اند كه هر روز عاشورا و هر سرزميني كربلاست، بدين معناست كه نبرد حق و باطل، در هر زمان و مكان ادامه دارد و هر جنگي بين روشنايي و تاريكي، نسخۀ مكرّر عاشوراست.