رزق و روزي در آيات و روايات: فلسفه وسعت و تنگي رزق و روزي

مقدر شدن رزق و روزي براي هر يك از موجوات در عالم هستي، يكي از آموزه‌هاي مسلم اسلام است: «وَ مَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا»؛«هيچ جنبده‌اي در زمين نيست، مگر اينكه روزي او بر خداست». بر اساس اين آيه شريفه، خداوند روزي همه موجودات را تضمين و متكفل شده است. اما در شرايط كنوني شاهد فاصله طبقاتي ميان اقشار مختلف جامعه هستيم و مي‌بينيم كه عده‌اي با كمترين زحمت، هر روز ثروتمندتر مي‌شوند و عده‌اي نيز اگر چه با تمام نيروي خود در تلاشند، اما به هيچ چيز نمي‌رسند و يا در حال در جا زدن هستند. واقعاً حكمت اين همه تضاد چيست؟ وقتي بنا بر آيات و روايات، تقسيم روزي به دست خداوند عادل است؛ پس اين همه نابرابري براي چيست؟ چرا همه به اندازه هم ندارند تا عده‌اي از سر فقر و ناچاري دست نياز مقابل ديگران دراز نكنند؟ در اين جلسه و جلسات آينده، مسئله رزق و روزي را در سه محور «فلسفه وسعت و تنگي رزق و روزي»، «اقسام و ويژگي‌هاي رزق و روزي» و «اسباب و عوامل وسعت و تنگي رزق» بررسي خواهيم كرد تا به اين سؤالات پاسخ دهيم.