آسيب شناسي تك فرزندي

تك‌فرزندي يكي از مسائل آسيب‌زاي دهه‌هاي اخير است كه اكثر خانواده‌هاي ايراني بدان گرايش پيدا كرده‌اند. تك‌فرزندي موضوعي است كه در سه سطح، فرزندان، خانواده‌هاي تك‌فرزند و جامعه، آثار مهمي از خود باقي مي‌گذارد. عوامل مختلفي براي گرايش خانواده‌ها به تك‌فرزندي شناسايي شده است. برخي خانواده‌ها به دليل سختي كشيدن در برخورد با فرزند اول، تمايلي به داشتن فرزندان بيشتر ندارند. برخي ديگر از خانواده‌ها به دليل شرايط جديد در سبك‌هاي زندگي، پس از تولد فرزندشان ديگر نمي‌توانند بچه‌دار شوند. برخي از خانواده‌ها نيز تحت تأثير محيط قرار گرفته، تك‌فرزندي را انتخاب مي‌كنند. برخي ديگر به دليل مشكلاتي همچون مشكل اقتصادي، تربيتي و امكانات رفاهي، به تك‌فرزندي رو مي‌آورند. اين گرايش، از آسيب‌هاي جامعۀ ما است؛ از اين رو، بايسته است اين امر واكاوي شود. در اين مقاله سعي داريم به آسيب‌شناسي اين مقوله بپردازيم.