تأثير پاسخگويي و خودكارآمدي شغلي بر رفتار سياسي كاركنان سازمانهاي دولتي (مطالعه موردي: آموزش و پرورش كاشان)

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير پاسخگويي‌وخودكارآمدي شغلي بر رفتار سياسي كاركنان سازمان‌هاي دولتي (مورد مطالعه: آموزش و پرورش كاشان) مي‌باشد. روش تحقيق از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ روش جمع آوري داده ها، توصيفي ـ پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش كليه كارمندان اداره آموزش و پرورش كاشان مي‌باشد كه از ميان1600 نفر از آنها، 310 نفر از طريق جدول مورگان و به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه پاسخگويي هوچوراتر و همكاران (2003)، رفتار سياسي كاركنان هنسي (2005) و خودكارآمدي شغلي بندورا (1997) مي‌باشد. يافته‌هاي پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاري نشان داد. پاسخگويي بر رفتار سياسي كاركنان درآموزش و پرورش تاثير معناداري دارد (0/05>P). خودكارآمدي شغلي بر رفتار سياسي كاركنان سازمان‌هاي دولتي در آموزش و پرورش تاثيرمعناداري دارد (0/05>P). نتايج پژوهش نشان داد پاسخگويي و خودكارآمدي شغلي بر رفتار سياسي كاركنان سازمان‌هاي دولتي در آموزش و پرورش تاثير معناداري دارد (0/05>P).