ارائه مدل كمي توسعه كسب و كارهاي نوين مبتني بر رويكرد رفتار محله محور در كلان شهر تهران

در اين پژوهش به منظور ارائه مدل توسعه كسب و كارهاي نوين مبتني بر رويكرد رفتار محله محور در كلان شهر تهران، با استفاده از تحليل محتواي استقرايي؛ با شناسايي 615 كد مفهوم، كدگذاري و دسته بندي آنها در سه مرحله نهايتا 189 شاخص اصلي؛ در پنج بعد و 22 مولفه، تبيين و در ادامه با استفاده از تكنيك دلفي سه مرحله‌اي در بين 32 نفر از خبرگان علمي و اجرايي، اين شاخص‌ها مورد جرح و تعديل قرار گرفت. نهايتا مدل توسعه كسب و كارهاي نوين مبتني بر رويكرد رفتار محله محور در كلان شهر تهران در پنج بعد گسترش فناوري اطلاعات، بهبود فضاي كسب و كار، مديريت ارتباط با مشتري، رويكرد محله محوري و رهبري كارآفرينانه ارائه شد. در مرحله دوم تحقيق، حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 384 نفر برآورد شد و پس از گردآوري داده‌ها، تجزيه و تحليل آماري داده‌هاي پژوهش در دو سطح توصيفي با استفاده از شاخص‌هاي آماري (نظير فراواني، درصد و ميانگين) و سطح استنباطي ( آزمون لوين، آزمون تي تست)، تحليل عاملي تاٌييدي، با استفاده از Spss 22 وLisrel8.54 و Excel صورت گرفت. معناداري ضرايب و پارامترهاي بدست آمده ابعاد بهبود فضاي كسب و كار، گسترش فناوري اطلاعات ، رويكرد مديريت محله محوري، مديريت ارتباط با مشتري و رهبري كارآفرينانه نشان داد كه تمامي ضرايب بدست آمده، معنادار مي‌باشند. يافته‌هاي حاصل از تحليل ابعاد بيانگر آن بود كه از بين ابعاد گسترش فناوري اطلاعات با ميانگين (0/93) بيشترين و رهبري كارآفرينانه با ميانگين ( 0/66) كمترين تاثير را در توسعه كسب و كارهاي نوين مبتني بر رويكرد رفتار محله محور در كلان شهر تهران را داشته و پاسخ دهندگان با وضعيت موجود مولفه‌هاي ديگر در سوالات مذكور رضايت ندارند ونظرات منفي دارند وهمه ي مولفه‌ها در امر توسعه كسب و كارهاي خانگي در شهر تهران از قابليت بهبود بالايي برخوردار مي‌باشند.