معنا شناسي عبارت «طول امل» در روايات

فاقد عنوان لاتين

آرزو و اميد، موتور حركت انسان‌ها و علت ساختن آينده است. براي ايجاد تحرك در اجتماع و پيشرفت به سوي آينده‌اي درخشان، بايد اميد را در دل انسان‌ها زنده نگه داشت. با وجود اين، در بسياري از روايات، از آرزو و به خصوص «طول امل» نهي شده و از آن به عنوان ضايع كننده‌ي عمل، فريب دهنده و از ياد برنده‌ي آخرت ياد شده است؛ توجه صرف به ظاهر اين روايات اين ديدگاه را تقويت مي‌كند كه انسان نبايد آرزويي براي آينده داشته باشد و برنامه ريزي براي زندگي بهتر، باعث فراموشي ياد خدا و قساوت قلب مي‌شود. مقاله‌ي حاضر با روش توصيفي، تحليلي و با گردآوري اطلاعات به روش كتابخانه‌اي، ابتدا با بررسي لغوي امل، سپس كاوش در روايات صادره از معصومين(عليهم‌السلام) نشان مي‌دهد كه طول امل، با به فكر آينده بودن و برنامه‌ريزي كردن براي آن تفاوت دارد و به معناي طولاني ديدن عمر و دور ديدن مرگ است؛ كه در اين صورت انسان كارهاي دنيوي و اخروي‌اش را به تأخير مي‌اندازد و در آخر آنها را ضايع مي‌كند. طول امل و تسويف، تقويت كننده يكديگرند. فراموشي آخرت، قساوت قلب و خاموش شدن عقل از پيامدهاي طول امل است.

فاقد چكيده لاتين