نقش قرينه‌ي«سياق» در نقد روايات تفسيري الدرالمنثور از منظر علامه طباطبايي

فاقد عنوان لاتين

علامه طباطبايي در سراسر تفسير الميزان توجه خاصي به قرينه‌ي سياق نموده است. يكي از موارد پركاربرد ايشان در استناد به اين قرينه؛ نقد ديدگاه مفسران از جمله اجتهادات سيوطي در بهره‌گيري از رواياتِ تفسير الدرالمنثور مي‌باشد كه با در نظرگرفتن مؤلفه‌هاي مختلف كه غالباً منشعب از قرائن و قواعد قرآني به ويژه قرينه‌ي سياق مي‌باشد، بهره‌گيري سيوطي از روايات تفسيري را به دلايلي از جمله: از بين بردن ارتباط موجود بين آيات، از ‌بين ‌بردن وحدت سياق آيات، تجزيه‌ي موضوع آيه به زمان‌ها وحوادث مختلف، مطابقت نداشتن روايت با زمان نزول آيه، تفاوت لحن آيه و روايت، تعيين نادرست مرجع ضماير، تعيين ناصواب مصاديق، معاني و مفاهيم آيات، تعيين و تطبيق ناصواب شأن نزول آيات، عدم ارتباط روايت با تفسير آيه، بيگانگي روايت با سياق آيه، تعيين نادرست مكي و مدني بودن آيات، تعيين ناصواب ناسخ و منسوخ مورد بررسي و تحليل انتقادي قرار داده است كه نويسنده با ابزار كتابخانه‌اي و با روش توصيف و تحليل مباحث اين نوشتار را كشف، استخراج و به شيوه‌ي كنوني بيان نموده است.

فاقد چكيده لاتين