• شماره ركورد
    1242827
  • عنوان مقاله

    امام حسين(ع) مصداق آيه مودت از منظر روايات تفسيري اهل سنت

  • عنوان به زبان ديگر
    Imam al-Husayn as an Instance of the Application of the Verse of Cordiality in Sunni Tafsir Works
  • پديد آورندگان

    رجبي، كلثوم فاقد وابستگي

  • تعداد صفحه
    28
  • از صفحه
    97
  • از صفحه (ادامه)
    0
  • تا صفحه
    124
  • تا صفحه(ادامه)
    0
  • كليدواژه
    آيه مودت , ذوي القربي , اهل بيت , اهل سنت , روايات تفسيري , امام حسين(ع)
  • چكيده فارسي
    در اين مقاله تعيين مصاديق آيه مودت كه خداوند متعال، دوستي آنها را براي مسلمانان واجب گردانيده است، از طريق منابع روايي اهل سنت بحث و بررسي خواهد شد. بديهي است كه با روشن شدن مصاديق ذوي القربي از طريق روايات اهل سنت؛ از حيث علمي به حل مسيله تاريخي و قرآني ياري مي‌رساند و از حيث عملي نيز به وحدت بين مسلمين و تقريب مذهبي كمك مي‌كند، چون دوستي مصاديق ذوي القربي، موجب دلبستگي و متابعت از سخنان و سيره آنها مي‌گردد. روش تحقيق در اين مقاله روش نقلي، تاريخي و توصيفي و تحليلي است و طبق روايات تفسيري اهل سنت، اين نتيجه حاصل گرديد كه مصداق بارز «ذي القربي» درآيه مودت اهل بيت پيامبر(ص) و مشخصا حضرت علي(ع)، فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع) است.
  • چكيده لاتين
    The Holy Quran asserts that it is binding for all Muslims to manifest their noblest sense of cordiality (mawaddah) to the Ahl al-Bayt. Sunni tafsir works also shed light on this point, hence a step toward coming up with proximity with Shi`is. The present paper deals with this point as indicated in Sunni tafsir works in that the Ahl al-Bayt consists of the Prophet Muhammad, Imam `Ali, Fatimah al-Zahra, Imam al-Hasan, and Imam al-Husayn.
  • سال انتشار
    1400
  • عنوان نشريه
    معارف حسيني
  • فايل PDF
    8468751