شماره ركورد
1242827
عنوان مقاله
امام حسين(ع) مصداق آيه مودت از منظر روايات تفسيري اهل سنت
عنوان به زبان ديگر
Imam al-Husayn as an Instance of the Application of the Verse of Cordiality in Sunni Tafsir Works
پديد آورندگان
رجبي، كلثوم فاقد وابستگي
تعداد صفحه
28
از صفحه
97
از صفحه (ادامه)
0
تا صفحه
124
تا صفحه(ادامه)
0
كليدواژه
آيه مودت , ذوي القربي , اهل بيت , اهل سنت , روايات تفسيري , امام حسين(ع)
چكيده فارسي
در اين مقاله تعيين مصاديق آيه مودت كه خداوند متعال، دوستي آنها را براي مسلمانان واجب گردانيده است، از طريق منابع روايي اهل سنت بحث و بررسي خواهد شد. بديهي است كه با روشن شدن مصاديق ذوي القربي از طريق روايات اهل سنت؛ از حيث علمي به حل مسيله تاريخي و قرآني ياري ميرساند و از حيث عملي نيز به وحدت بين مسلمين و تقريب مذهبي كمك ميكند، چون دوستي مصاديق ذوي القربي، موجب دلبستگي و متابعت از سخنان و سيره آنها ميگردد. روش تحقيق در اين مقاله روش نقلي، تاريخي و توصيفي و تحليلي است و طبق روايات تفسيري اهل سنت، اين نتيجه حاصل گرديد كه مصداق بارز «ذي القربي» درآيه مودت اهل بيت پيامبر(ص) و مشخصا حضرت علي(ع)، فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع) است.
چكيده لاتين
The Holy Quran asserts that it is binding for all Muslims to manifest their noblest sense of cordiality (mawaddah) to the Ahl al-Bayt. Sunni tafsir works also shed light on this point, hence a step toward coming up with proximity with Shi`is. The present paper deals with this point as indicated in Sunni tafsir works in that the Ahl al-Bayt consists of the Prophet Muhammad, Imam `Ali, Fatimah al-Zahra, Imam al-Hasan, and Imam al-Husayn.
سال انتشار
1400
عنوان نشريه
معارف حسيني
فايل PDF
8468751
لينک به اين مدرک