سنت در كليساي باستان

فاقد عنوان لاتين

مقاله حاضر فصلي است از كتاب مسيحيت ارتدوكس شرقي از منظري غربي، نوشته جرج فلوروسكي (18931979)، كشيش، الهيدان و مورخ ارتدوكس كه سال ها در كرسي تدريس «تاريخ آباي كليسا» فعاليت علمي داشته است. او را يكي از موثرترين الهيدانان ارتدوكس در قرن بيستم شمرده اند. او در اين مقاله مفهوم سنت را بررسي مي كند؛ زيرا سنت كليسايي نقش بسيار مهمي در ديانت ارتدوكسي دارد و ارتدوكس ها خود را متعهد مي دانند هيچ چيز جديدي ابداع نكنند، بلكه در عوض سنت مكتوب و غيرمكتوب آباي مقدس، شوراها و اعتقادنامه ها را بازبگويند. براي آنكه مفهوم و نيز كاركرد سنت روشن شود، او ابتدا بسترهاي پيدايش سنت را مطرح مي كند؛ يعني اينكه چه مسائل و مباحثي در كليساي اوليه درگرفت كه كليسا را واداشت تا حدود و ثغور سنت را تدوين كند. او در ادامه مهم ترين الهيداناني كه در تعريف و تعيين مفهوم سنت نقش داشته اند را معرفي مي كند؛ كساني چون وينسنت اهل لرينس، ايرنئوس، آتاناسيوس، باسيل و آگوستين. او همچنين به مهم ترين ملاك ها و معيارهاي مطرح شده در تعيين سنت اصيل و تمايز آن از بدعت ها اشاره مي كند؛ معيارهايي مانند «قانون ايمان» و «قانون پرستش». فلوروسكي در پايان نشان مي دهد كه سنت كليسايي مهم ترين مفسر متن مقدس است و در واقع انجيل همواره در بستر تعاليم جامع كليسا فهم شده است؛ به بيان ديگر، سنت مهم ترين ملاك براي تشخيص ايمان صحيح از بدعت بوده است.

فاقد چكيده لاتين