سرمايه فرهنگي و رفتار زيست محيطي (مطالعه موردي شهر ساري)

فاقد عنوان لاتين

محيط زيست و رفتارهاي زيست محيطي يكي از شاخص هاي مهم توسعه پايدار هر كشوري مي‌باشد. هدف از اين پژوهش بررسي رابطه بين سرمايه فرهنگي و رفتار زيست محيطي در شهر ساري است. بدين منظور از نظريات بورديو و تومه به عنوان چارچوب تئوريك استفاده شد. روش تحقيق، پيمايشي است. شيوه نمونه‌گيري، خوشه‌اي چندمرحله‌اي است و حجم نمونه طبق فرمول كوكران 400 نفر مي‌باشد. ابزار گردآوري دادهها، پرسشنامه محقق ساخته است. روش تجزيه و تحليل داده‌ها، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با استفاده از نرم‌افزار SPSS است. از اعتبار صوري جهت سنجش اعتبار (روايي) استفاده شد و ضريب آلفاي كرونباخ (اعتماد يا پايايي) براي متغير رفتارهاي زيست محيطي 0.858 و سرمايه فرهنگي 0.886 مي‌باشد كه در حد بسيار بالايي است و گويه‌‌هاي آن توانسته‌اند از همسازي دروني لازم برخوردار باشند. نتايج آزمون نشان مي‌دهد كه ميانگين رفتار زيست محيطي در بين افراد نسبتاً بالا بوده و ميانگين آن از عدد 5 برابر با 3.78 است. بين متغيرهاي سرمايه فرهنگي و رفتار زيست محيطي رابطه معنادار مثبت و مستقيم وجود دارد. هر چه سرمايه فرهنگي بيشتر شود، ميزان رفتارهاي زيست محيطي افزايش مي‌يابد. ضريب همبستگي پيرسون بين ميزان سرمايه فرهنگي و رفتار زيست محيطي برابر با 0.135 و سطح معنا‌داري آن 0.007 است. متغير رفتار زيست محيطي داراي چهار بعد بوده كه رابطه دو بعد(رفتار در سفر و رفتار حفاظت از محيط زيست) با متغير مستقل ميزان سرمايه فرهنگي مثبت و معنادار مي­باشد. همچنين سه بعد سرمايه فرهنگي(تجسم يافته، عينيت يافته و نهادينه شده) ارتباط معناداري با رفتارهاي زيست محيطي دارند. نتيجه اين كه عوامل فرهنگي مانند سرمايه فرهنگي و تحصيلات، عامل تعيين كننده حفظ محيط زيست در يك جامعه هستند.

فاقد چكيده لاتين