رويكردهاي مختلف درباره الوهيت در آيين بودا

Different Approaches to Divinity in Buddhism

در تعريف كلاسيك اديان سامي ، اعتقاد به وجود خداوند خالق ، جوهره دين محسوب مي شود، حال آنكه برخي نظام هاي اعتقادي نظير بودا ، كنفوسيوس ، تايو و آيين جين فاقد اين جزء اند. برخي از محققان به سبب فقدان خداي خالق ، آيين بودا را در زمره مكاتب الحادي در نظر مي گيرند. هرچند محور آيين بودا ، اعتقاد به وجود خالق نيست و هدف ، رهايي انسان از رنج يا همان نيل به نيروانه است، با اين حال ويژگي هاي مشتركي ميان آموزه هاي بودا و حقيقت مطلق وجود دارد. در ميان مكاتب بودايي گرايش هاي اعتقادي به خداوند را مي توان در سه رويكرد خلاصه كرد؛ نخست، مكاتبي كه بودا و كساني را كه به مقام ارهت (بودي ستوه) رسيده اند به مثابه خدا در نظر مي گيرند؛ دوم، طرفداران نظريه پويشي كه جهان و خدا را در حال صيرورت مي دانند؛ رويكرد سوم تفسيري از خدا به عنوان حقيقت غايي است كه در ميان برخي از فيلسوفان بودايي با تعابيري نظير «نيروانه» ، «تهيا و «درمه» بيان مي شود. مطابق اين ديدگاه، چون ماهيت اشيا بر ما پوشيده است، بنابراين، ما نمي توانيم حقيقت را توصيف كنيم.

فاقد چكيده لاتين