تحوّلات نثر فارسي در مكتب بازگشت ادبي

فاقد عنوان لاتين

مكتب بازگشت ادبي در طول دو دورۀ تاريخي افشاريه و زنديه (1148 تا 1200) پايه‌گذاري شد. اين جنبش بنا به دلايل سياسي و اجتماعي و متعاقب آن نگرش‌هاي جديد و انتقاديِ فرهنگي و ادبي، در طول نيم‌قرن، اسلوبي را به نثر فارسي پيشنهاد كرد كه در دوره‌هاي بعدتر به صورتي هدف‌دار ادامۀ حيات داد. بررسي زمينه­ ها و شرايط تحوّل تدريجي نثر فارسي دورۀ بازگشت ادبي و بانيان اين تحوّل، مسئلۀ اصلي اين مقاله بوده است. نثر دورۀ بازگشت ادبي قابليت تفكيك در سه ساحت نثر دشوار، بينابين و ساده دارد؛ كه هر بخش به شيوۀ توصيفي-تحليلي و با ذكر نمونه‌هايي از نثر نويسندگان اثرگذار هر بخش معرفي شده است. بر اساس يافته‌هاي تحقيق، از اوايل عهد قاجار، تحوّل نثر شتاب بيشتري مي‌يابد و به قوام و سلاست بيشتري مي‌رسد؛ متعاقباً اين نثر متحول‌ شده، در متون درسي دارالفنون، انواع نثرنويسي علمي، نمايشي، تاريخي و نيز جرايد عصر مشروطه به كار رفت.

فاقد چكيده لاتين