مطالعه ترس از جرم در بين شهروندان اردبيلي

فاقد عنوان لاتين

ترس از جرم به احساس نگراني فرد از قرباني شدن به‌وسيله بزه‌كاران و مجرمان اجتماعي دارد. اين مسئله در شهر اردبيل به دلايل بي‌سازماني اجتماعي و كاهش حس اثربخشي جمعي در اثر مهاجرت و به هم خوردن ساختار همگون جامعه در حال افزايش است. هدف اصلي اين پژوهش تبيين كيفي ترس از جرم در شهر اردبيل بر مبناي مدل اشتراواس و كوربين است. گرند تئوري (مدل اشتراوس و كوربين)، روش اصلي، ابزار آن مصاحبه عميق، حجم نمونه 48 نفر، روش نمونه‌گيري از نوع تعمدي-هدفمند مبتني بر اصول اشباع نظري است. روش قابليت اعتماد بر مبناي روش مقايسه‌هاي تحليلي و فن مميّزي انجام‌گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد كه مطابق مدل اشتراوس و كوربين مقوله مركزي (ترس از جرم) به‌مثابه كاهش اثربخشي جمعي تابعي از عوامل زمينه‌اي (پايگاه طبقاتي، نوع شغل، جنسيت، وضعيت محله، فضاي نابرابر اجتماع، آنومي اقتصادي- اجتماعي، نظام خانواده آشفته و ساختار ناهمگن اجتماع)، علّي (زوال حس شرمساري، زوال هنجار اخلاقي، تجربه بزه­ديدگي)، مداخله‌اي (بي‌نزاكتي مدني، بازدارندگي اجتماعي، قانون‌گريزي اجتماعي، عرفگرايي ديني، تعلق اجتماعي پايين، رفتار پرخطر اجتماعي، دوگانگي سبك زندگي و انطباق اجتماعي منفي) بوده و استراتژي كنشگران در برابر اين امر (بي‌ثباتي و جابجايي سكونتي، اتخاذ تدابير پيشگيري و توانمندسازي شخصي) و پيامدهاي پديده در اجتماع (بي‌اعتمادي محلي- اجتماعي، زوال فيزيكي اجتماعي، شكل‌گيري ونداليسم گرافيتي، بي‌توجهي جمعي و فرسايش پيوندهاي جمعي) است.

فاقد چكيده لاتين