وجوه اشتراك ديدگاه عطار با نظريات روانشناسان دربارة روش هاي تربيتي

فاقد عنوان لاتين

در اين پژوهش هدف اين است كه وجوه اشتراك نظريات روانشناسان تربيتي با ديدگاه عطار دربارة شيوه هاي تربيتي و آموزشي، جستوجو و بيان شود؛ زيرا هم روانشناسان تربيتي و هم انديشمندان و عارفان مسلمان ازجمله عطار نيشابوري به موضوع رشد و تربيت انسان و چگونگي آن توجه داشته اند. عطار از بزرگترين عارفان قرن ششم و اوايل قرن هفتم هجري است. موفقيت او در تربيت انسانهاي مبتدي (مريدان)، ضرورت توجه به شيوة تربيتي و آموزشي وي را آشكار ميكند. اين تحقيق از نوع تحقيقات توصيفي ـ تحليلي است. شيوة جمعآوري اطلاعات كتابخانه اي و اسنادي است. بدين منظور، براي دستيابي و تحليل نتايج، از رويكرد كيفي و راهبرد تحليل محتوا، استفاده شده است. جامعة آماري پژوهش شامل متن كامل كتابهاي منطق الطير، الهي نامه و مصيبت نامة عطار نيشابوري است. پرسش اصلي پژوهش اين است كه كدام يك از روش هاي تربيتي مطرح در روانشناسي تربيتي، در اين آثار به كار برده شده و هركدام از روشهاي به كاررفته، به ديدگاه كدام يك از روانشناسان تربيتي نزديك است. يافته ها نشان داد كه عطار چندين قرن پيش، روش هايي براي تربيت و آموزش متربيان به كار گرفته است كه امروزه در قالب نظريات جديد روانشناسي ارائه مي شود. مشتركات نظريه اي بسياري ميان شيوه هاي تربيتي عطار و ديدگاه هاي امروز روانشناسان تربيتي وجود دارد. اين مشتركات بين عطار و روانشناساني مانند راجرز، مازلو، ويليام جيمز، جان ديويي، پياژه، برونر، بندورا، لوريا، ويگوتسكي، اريكسون، جان لاك، اسكينر، ثورندايك، گانيه و روانشناسان گشتالتي بيش از ديگران است.

فاقد چكيده لاتين