واكاوي فضيلت خرد و فرزانگي در شاهنامه براساس نظريۀ اخلاق‌فضيلت ارسطو

فاقد عنوان لاتين

ادب حماسي در تربيت اخلاقي جامعه، نقش مهمي بر عهده دارد و شاهنامۀ حكيم فردوسي، بزرگ‌ترين حماسۀ ملي ايران و جهان، در پرورش فضايل اخلاقي ـ به‌ويژه در بين ايرانيان ـ همواره نقش‌آفرين بوده است. يكي از اين فضايل، خرد و خردورزي است. نمودهاي فضيلت خردورزي در شاهنامه، ذيل دو عنوان تقسيم شده است: خرد فطري و غريزي؛ خرد اكتسابي. براي شرح و تبيين اين دو خرد، از چارچوبي فلسفي و تئوريك استفاده شد كه نظريۀ فضيلت اخلاقي ارسطو يا سه‌گانۀ دانش و عاطفه و اراده است؛ براي هركدام از مواردِ سه‌گانه نيز شاهد و مثال از شاهنامه نقل شده است. نگارنده در اين پژوهش به‌شيوۀ توصيفي ـ تحليلي و روش كتابخانه‌اي به واكاوي فضيلت خرد و فرزانگي در شاهنامه براساس نظريۀ فضيلت ارسطو مي‌پردازد. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه مفهوم خرد و خردورزي در هر دو حيطۀ بيان‌شده در شاهنامه به كار رفته است؛ بدين معنا كه فردوسي در تعاليم اخلاقي و تعليمي خود با آگاهي دادن، ايجاد انگيزه و نمود خرد و خردورزي، زمينه را در عمل براي ترويج و پرورش خردورزي، به‌مثابۀ كنشي اخلاقي، فراهم كرده است و كار او در اين باره مبنايي فلسفي و تربيتي دارد.

فاقد چكيده لاتين