باغ دلگشاي يزد

No Title

در سال هايي پس از سال 1250 خورشيدي بود كه روانشاد باَمس بهرام خسرو، يعني پدربزرگ بهرام فرزند خسرو محمدآبادي، در رحمتً آباد حومۀ شهر يزد اقدام خاصّ ي كرد. بچه هاي او دائما نِق مي زدند و هوس و آرزو داشتند كه باغي داشته باشند، مثل بعضي هاي ديگر، كه آنها باغ داشته اند. البته جز اين بچه ها، بزرگ ترها هم خودشان به باغ نيازمند بًودند و در آرزوي باغ. رحمت آباد را در آن روزگار اصلا مزارع و مزرعه مي گفتند و بخصوص اهالي محمدآباد آن را به اين نام مي خواندند. رحمت آباد مزرعه بود و كم كم رو به آن مي رفت كه به دهي بدل شود. به دلائلي مختلف، كه مهم ترين آنها تنگدستي بود، و آرزوي داشتن زندگاني بهتر، چند تن زرتشتي هم از محمدآباد به رحمت آباد كوچ كرده بودند، و يكي از آنها خسرو پدرِ بامس بهرام بود. در حقيقت، محمدآباد جنوبي ترين دِه از يزد بود كه در آن روزگار هنوز چند خانوادۀ زرتشتي در آن سكونت داشتند.....

No abstract