نگاهي به سطح فكري سبك عراقي از دريچه‌اي تازه (نگاهي براساس مكتب رمانتيسم)

زمينه و هدف: اهميت سبك عراقي تنها به اشتمال بسياري از آثار فخيم ادبيات فارسي در آن محدود نميشود، بلكه امروزه با توسعۀ علوم نقد و مطالعات آثار ادباي غربي، زواياي جديدي از اعتبار و اهميت اين سبك مشخص گرديده است. مطالعات قرون اخير در حوزۀ شرق‌شناسي و ارتباط ادب شرق و غرب، نشانگر آن است كه بسياري از ويژگيهاي هنر و ادب غرب بويژه مكتب ادبي رمانتيسم در سده‌هاي هجده و نوزدهم ميلادي، شباهت ملموسي با هنر و ادب شرق، خصوصاً ايران، هنگام استقرار سبك عراقي بر سخن سخنوران قرنهاي شش تا نهم هجري در منطقۀ جبال، زاگرس و عراق عجم داشته كه هدف از تحقيق پيشِ رو تحليل سبك عراقي از اين زاويه است. روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش توصيفي ـ تحليلي و با هدف برجسته كردن شباهت ادبيات احساسگراي ايران و ادب رمانتيك غرب با شيوۀ استناد به سخنان و آثار اروپاييان و نيز ذكر و تحليل نمونۀ آثار مرتبط سبك عراقي انجام پذيرفته است. يافته‌ها: پي بردن به شباهت بين ويژگيهاي سبك عراقي و برخي از مؤلفه‌هاي مكتب رمانتيسم، خاصه در سطح فكري، از مهمترين دستاوردهاي اين پژوهش بشمار ميرود. نتيجه‌گيري: مختصاتي چون احساسگرايي، تفرد، تخيل، دين‌مداري، درونگرايي و اندوه و نيز گرايش به طبيعت كه مكتب ادبي رمانتيسم بدانها متصف است، در آثار ادباي سبك عراقي به شكلي بارز و متفاوت با مختصات مذكور در ديگر سبكهاي ادبي خودنمايي ميكند؛ بطوريكه براساس گفتۀ منتقدان و نيز وجود كتب ادبي غربي كه با توجه به آثار ادب فارسي خصوصاً در سبك عراقي بنگارش درآمده‌اند، رگه‌هاي مشخصي از شباهت با رمانتيسم را در اين سبك ميتوان يافت.