سبك‌هاي ذهني و محيطي اشتغال در بين زنان شاغل در بخش غير رسمي (مورد مطالعه پاساژهاي شهر همدان)

سبك زندگي و اشتغال زنان در سالهاي اخير بسيار متحول شده است. يكي از اين تغييرات افزايش چشم‌گير كار زنان در پاساژها و مراكز خريد است. اين امر از يك سو به دليل تغيير گفتمان در باب حضور زنان كه خود با دو نوع تغيير الف- تغييرات ساختاري كه حضور زنان در حوزه عمومي مانند همگاني شدن تحصيل در جامعه، ورود و غلبه زنان در تحصيلات دانشگاهي و پررنگ شدن نقش زنان شهري در بازارهاي كار و ب- تغييرات اجتماعي مانند افزايش ورود زن به عرصه عمومي به واسطه اشتغال از يك سو و كمبود فرصت اشتغال در بخش رسمي از سوي ديگر همراه بوده است.روش اصلي اين پژوهش روش كيفي بوده و در كنار آن از روش‌هاي مكمل، مشاهده و مصاحبه نيز استفاده گرديده است. جامعه آماري؛ زنان شاغل در بخش اشتغال غير رسمي (بوتيك داران و منشي فروش‌هاي زن پاساژهاي شهر همدان) بوده است. محققانبر اساس يافته هاي تحقيق و منطق مطالعات كيفي، دو نوع سبك و الگوي كلي اشتغال را شناسايي كردند،سبك اشتغال خود انگيخته (اشتغال بر مبناي انگيزه‌هاي دروني) و بيشتر در سطح ذهني است و سبك­ محيطي اشتغال يا سبك اشتغال برانگيخته (بر ميناي محرك‌هاي بيروني) تقسيم‌بندي كرده اند.سبك اشتغال خود انگيخته شامل دو زير شاخه (اشتغال مطلوبيت گرا و جبراني )كه در آن مولفه‌هاي ذهني نقش پررنگ‌تري دارند و سبك اشتغال برانگيخته شامل چهار زير مجموعه (طبقاتي،تلقيني،تحميلي و ويتريني)كه مولفه‌هاي اجتماعي به شكل چشم‌گيري تسلط دارند مي باشند.