تحزب در نگرش آيت الله اكبرهاشمي رفسنجاني

Party in the View of Ayatollah Akbar Hashemi Rafsanjan

از دهه 1820 به بعد، احزاب به عنوان راهكاري براي تحقق مردم سالاري پديدار و در اداره كشورها صاحب نقش گرديدند. در ايران نيز در پي مشروطه، احزاب شروع به فعاليت نمودند. اما متاثر از شرايط، نقش آنها در حاكميت متفاوت بود. در اين مقاله با روش هرمنوتيك مولف محور به عنوان گامي در سير تكاملي تحقيقات در زمينه جايگاه احزاب در ايران، چگونگي نگرش و نقش هاشمي رفسنجاني به عنوان يكي از عناصر فعال در مبارزات قبل از انقلاب و از پايه هاي حكومت در بعد از انقلاب را به عنوان سوال محوري مطرح مي نماييم. پس از بررسي مي بينيم كه وي معتقد به كارهاي تشكيلاتي و مدني، و تحزب بوده و از موسسين جامعه روحانيت مبارز و حزب جمهوري اسلامي و حزب كارگزاران سازندگي مي باشد. او امكان تحقق تحزب را تابع شرايط سياسي و درك جامعه ميدانست و مشوق نظام نوين حزبي در ايران بود.

فاقد چكيده لاتين