بررسي تفسيري نظائر آيات در سوره‌هاي همجوار، به مثابه اولين گام در تفسير قرآن با قرآن (مطالعه موردي سوره‌هاي الرحمن و واقعه)

پژوهش حاضر به بازخواني نظريه زوجيت سوره‌ها به مثابه زمينه پي‌جويي نظائر آيات قرآن كريم در جهت توسعه تفسير قرآن به قرآن مي‌پردازد. بنابراين، زوج سوره‌ واقعه و الرحمن براي كاربردي‌سازي انتخاب گرديد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد در اين زوج سوره، معاني مشترك بسياري وجود دارد و هر يك از اين دو سوره، بخشي از فرآيند دلالت يا معناورزي را بر عهده دارند. اين معاني محوري عبارتند از: »تبيين درجات بهشت و جهنم « و »قدرت خداوند در پرتو اشاره به طبيعت و فرهنگ «؛ از حيث ساختار بيان نيز »بيان اجمالي معاني در يكي از دو سوره و تفصيل آن در ديگري « و »بهره‌گيري از سبك‌هاي بياني متفاوت در طرح موضوعات مشترك « در اين دو سوره به دست آمد. از ديگر نتايج پژوهش مي‌توان به شناسايي يكي از لايه‌هاي معنايي قرآن كريم اشاره نمود.