رهيافت تفسيري به آيه 51 توبه با تاكيد بر ديدگاه مفسران فريقين

جريان‌هاي فكري مختلفي در جهان اسلام قرآن كريم را كانون توجه خويش قرار داده و برخي با توجه به ظاهر آيات و قابليت چندوجهي بودن آن، زمينه را براي برگزيدن و تفسير آيات به نفع خويش فراهم ساخته‌اند كه از جمله آن آيات آيه »قُلْ لَنْ يُصِيبَنا ... « است. اهل‌سنت در تفسير اين آيه به دو دسته تقسيم شده‌اند. اكثر مفسران اهل‌تسنن معتقدند آيه راجع به احاطه علم و اراده خداست كه همه‌چيز را نوشته شده در لوح محفوظ معرفي مي‌كند. در مقابل مفسران اندكي از اهل‌تسنن ازجمله ميبدي و فخر رازي؛ با استناد به ظاهر آيه چنين پنداشته‌اند كه اين آيه با جهان مبتني بر اسباب و مسببات و انسان متكي بر اختيار و اراده ناسازگار است. ازاين‌رو پژوهش حاضر بر آن است تا با اتكاء به تفاسير شيعه، اين قول را استوار سازد كه اين آيه هيچ‌ دلالتي بر جبر نداشته و با اصل آزادي اراده و اختيار انسان نيز منافات ندارد و اين انسان است كه مي‌تواند با قوه اراده و اختيار راه سعادت و كمال را بپيمايد.