تاثير منطقه گرايي بر گردشگري سلامت در كشورهاي مسلمان

تحولات سريع در تكنولوژي ها و فرآيندهاي سازماني، پيشرفت دانش و توسعه علم مديريت در حوزه خدمات سلامتي از يك سو و افزايش هزينه هاي تدارك و ارائه مراقبت از سوي ديگر باعث شده‌اند تا نگرش سياستگذاران و دولت‌مردان به بخش سلامت و فناوري‌هاي ارائه خدمات در اين حوزه تغييري بنيادين يابد، به گونه اي كه در طراحي و اجراي برنامه هاي توسعه با رويكردي تعاملي و استراتژيك به نظام سلامت نگريسته شود.در واقع استراتژيست‌ها و سياست‌گذاران بخش بهداشت و درمان با بهره گيري از قابليت‌هاي گوناگون تجارت الكترونيك و فناوري اطلاعات، فرآيندهاي طرح ريزي، ارائه و ارزيابي خدمات بهداشتي و درماني را اثر بخش‌تر و كارآتر مي‌نمايند. بدين دليل است كه موضوع گسترش حوزه عمليات استراتژي تجارت الكترونيك و كاربرد آن در بخش سلامت به‌منظور تدارك و ارايه مراقبت‌هاي بهداشتي و درماني در دو دهه اخير در اولويت برنامه‌هاي كلان توسعه در كشورهاي مختلف جهان قرار گرفته است.در اين راستا تحقيق حاضر گردشگري سلامت و تجارت اين نوع خدمات را بر اساس مزيت نسبي كشورهاي مسلمان، در دوره زماني 1370 تا 1398 با روش پانل ديتا، مورد بررسي قرار داده است.نتايج تحقيق حاضر حاكي از آن است كه :با افزايش يك درصدي در اندازه اقتصادي موثر، بهبود گردشگري سلامت در حدود 0.1 درصد افزايش خواهد يافت. ضريب منفي به دست آمده متغير فاصله مرزي، نشان از تاثير 17 درصدي اين متغير بر بهبود گردشگري سلامت دارد.