تأثير هشت هفته تمرينات تناوبي با شدت بالا و استقامتي بر ميزان قند خون و محتواي پروتئين‌ TORC1 در بافت چربي زيرجلدي موش‌هاي صحرايي چاق مبتلا به ديابت نوع دو

مقدمه: پروتئين TORC1 عاملي مهم در تنظيم سوخت و ساز بافت چربي است. ديابت نوع دو مي‌تواند منجر به نقص در عملكرد آن و توسعه‌ي چاقي شود. بنابراين، هدف از مطالعه حاضر، بررسي تأثير هشت هفته تمرينات تناوبي با شدت بالا (HIIT) و استقامتي بر ميزان قند خون و محتواي پروتئين‌ TORC1 در بافت چربي زيرجلدي موش‌هاي صحرايي چاق مبتلا به ديابت نوع دو است. روش‌ها: در اين مطالعه، 18 سر موش صحرايي نر 2 ماهه‌ي نر از نژاد اسپراگ‌داولي با ميانگين وزن 30 ±270 گرم انتخاب شدند. پس از ديابتي شدن از طريق محلول استرپتوزوتوسين و نيكوتين‌آميد، به روش تصادفي به 3 گروه: 1) تمرين HIIT 2) تمرين استقامتي و 3) كنترل (هر گروه 6 سر) تقسيم شدند. گروه‌هاي تمريني 4 روز در هفته مطابق با برنامه‌هاي تمريني HIIT و استقامتي به ‌مدت 8 هفته به تمرين ورزشي پرداختند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ي 23، آزمون آنواي-يك‌طرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. يافته‌ها: هشت هفته تمرين HIIT و استقامتي منجر به كاهش معني‌دار سطوح قند خون (0.0001 P) و افزايش معني‌دار در محتواي پروتئين TORC1 (0.0001 p) نسبت به گروه كنترل شدند. نتيجه‌گيري: تمرين HIIT و استقامتي، سطوح قند خون را كاهش و محتواي پروتئين TORC1 را افزايش داده اند، كه اين تمرين‌هاي ورزشي مي‌تواند راه درماني مناسب و غيرتهاجمي براي كنترل ديابت و همچنين تنظيم سوخت و ساز بافت چربي در افراد ديابتي نوع 2 كه مستعد چاقي هستند، باشند.