گزارش چند موردي از هيپوگليسمي مكرر و مقاوم به درمان، به‌دنبال مسموميت با گلي‌بن‌كلاميد: گزارش موردي

زمينه و هدف: هدف از اين مطالعه استفاده از اكترئوتايد به‌منظور درمان موارد هيپوگلايسمي مكرر و مقاوم به درمان ناشي از مصرف گلي‌بن‌كلاميد مي‌باشد. معرفي بيمار: در اين مطالعه چهار بيمار با ميانگين سني 30.75 سال و رنج سني 18 تا 40 سال به‌دنبال خودكشي با دوز زياد گلي‌بن‌كلاميد دچار حملات هيپوگليسمي مقاوم به درمان شده ‌بودند بنابراين، براي اين بيماران اكترئوتايد با دوز g micro; 50 هر شش ساعت شروع شد كه همه‌ي آن‌ها به درمان با اكترئوتايد پاسخ دادند. بيماران مورد مطالعه در هنگام مراجعه تحت رژيم اوليه دكستروز 50% قرار گرفتند با اين حال گلوكز خون آن‌ها افت قابل‌ملاحظه‌اي داشت و به رژيم دكستروز پاسخ نمي‌داد اما دريافت دوز اول اكترئوتايد با افزايش قابل‌توجهي در گلوكز خون بيماران، نمايانگر تاثير مطلوب اكترئوتايد در اين مطالعه بود. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه تجويز اكترئوتايد با دوز g micro; 50 هر شش ساعت نقش مهمي در كنترل هايپوگلايسمي مكرر و مقاوم به درمان در بيماران با مسموميت گلي‌بن‌كلاميد داشت.