بررسي تفاوت مقادير مارژين جراحي در نمونه‌هاي اكسزيونال ضايعات پوستي در حين جراحي و پس از فيكساسيون با فرمالين

زمينه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي تفاوت مقادير مارژين جراحي در نمونه‌هاي اكسزيونال پوستي در حين جراحي و پس از فيكساسيون با فرمالين مي‌باشد. روش بررسي: مطالعه‌اي از نوع مقطعي بر روي ۴۰ بيمار مبتلا به ضايعات خوش‌خيم و بدخيم پوستي كه از آبان 1396 تا بهمن 1397 به بخش جراحي پلاستيك بيمارستان قائم مشهد مراجعه نمودند. نمونه‌گيري به‌صورت تصادفي ساده و نحوه تصادفي‌سازي با استفاده از جدول اعداد تصادفي بوده است. ضايعات بدخيم و خوش‌خيم پوست با مارژين سالم اكسيزيون شده، سپس نمونه‌ها در ظرف حاوي فرمالين براي پاتولوژيست فرستاده شد. يافته‌ها: از مجموع ۴۰ بيمار شركت‌كننده در مطالعه 57.5% مرد و 42.5% زن بودند. ميانگين سني بيماران 14.53 ±66.55 سال بود. مقادير مارژين جراحي در سه حالت، پيش از برش جراحي و پس از برش جراحي (0.001 P)، پيش از برش جراحي و پس از فيكساسيون (0.001 P)، پس از برش جراحي و پس از فيكساسيون با فرمالين (0.02P=) بررسي شد. در ضمن در اين مطالعه ارتباط بين افزايش سن و طول اوليه ضايعه پوستي با جمع‌شدگي نمونه مورد بررسي آماري قرار گرفت كه رابطه معناداري يافت نشد. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه نمونه‌هاي بافتي هم پس از برش و هم پس از فيكساسيون بافت دچار جمع‌شدگي مي‌گردند. بيشترين ميزان جمع‌شدگي نمونه‌هاي بافتي پس از برش جراحي اتفاق افتاد كه به‌دليل خاصيت الاستيسيته خود بافت بوده و افزايش سن و طول اوليه ضايعه پوستي در اين ميزان جمع‌شدگي تاثيري نداشته است.