اثرات بيهوشي عصاره سنبل الطيب (Valeriana officinalis)، عصاره علف ليمو (Cymbopogon citratus) و پودر گل ميخك (Eugenia caryophyllata) بر ماهي استرلياد (Acipenser ruthenus)

اثرات بيهوشي عصاره‌هاي سنبل الطيب، علف ليمو و پودر گل ميخك بر بچه ماهي استرلياد به منظور تعيين غلظت بهينه هر يك از مواد بيهوش كننده و با هدف ارزيابي امكان استفاده از عصاره‌هاي سنبل الطيب و علف ليمو به عنوان بيهوش كننده‌هاي جديد و جايگزين در مقايسه با گل ميخك، مورد بررسي قرار گرفت. در اين پژوهش بچه ماهيان استرلياد با ميانگين وزني 11.7±86.2 گرم و ميانگين طولي 1.05±29.7 سانتي‌متر و به روش غوطه‌وري، در معرض غلظت‌هاي 45، 60، 75 و 90 ميلي‌ليتر در ليتر از عصاره سنبل الطيب، 3، 5، 7 و 10 ميلي‌ليتر در ليتر از عصاره علف ليمو و 2000، 3500 و 5000 ميلي‌گرم در ليتر از پودر ميخك قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه هر سه تركيب، در بيهوشي استرلياد موثر بودند. با توجه به زمان‌هاي بيهوشي و بازگشت، غلظت‌هاي 60 ميلي‌ليتر در ليتر براي عصاره سنبل الطيب، 5 ميلي‌ليتر در ليتر براي عصاره علف ليمو و 3500 ميلي‌گرم در ليتر براي پودر ميخك به عنوان غلظت بهينه در نظر گرفته شد. با توجه به عملكرد قابل توجه عصاره‌هاي گياهي سنبل الطيب و علف ليمو، استفاده از آن‌ها در بيهوشي آبزيان  توصيه مي‌شود.