معرفي چارچوب ارزيابي «كِم»

دستورزبان اساس تمامي زبان‌هاي بشري را تشكيل مي‌دهد و معمولاً از زبان‌آموزان انتظار مي‌رود در دستورزبان به سطح قابل‌قبولي برسند. در قديمي‌ترين روش‌هاي ‌تدريس شناخته‌شدۀ تاريخ آموزش زبان نيز، تدريس دستور اصلي‌ترين جزء آموزش است. حتي رويكرد ارتباطي كه پذيرفته‌شده‌ترين رويكرد آموزش زبان است، دستور را ناديده نگرفته ‌است. البته، نبايد فراموش كرد كه در دوره‌اي كوتاه، دستور بي‌اهميت تلقي و به كنار گذاشته شد، اما ديري نپاييد كه پژوهشگران و نويسندگان پي بردند بدون آموزش دستور، زبان‌آموزي به كيفيت مطلوبي نمي‌رسد و بنابراين، به دستور رجوع كردند. اين‌ها همگي هم اهميت دستور را نشان مي‌دهد و هم اين كه تسلط بر دستورزبان مي‌تواند زبان‌آموز را به خوبي در درك و توليد زبان ياري كند. اين پژوهش قصد داشته ‌است بر اساس كك و كيم (2014) چارچوبي براي ارزيابي كتاب‌هاي دستور، كه نام آن را «كِم» گذاشته‌اند، تهيه و معرفي نمايد. اين چارچوب 28 شاخص طيفي را شامل مي‌شود و متشكل از دو بخش اصلي توضيحات و فعاليت‌هاست. هدف اين پژوهش معرفي چارچوبي براي ارزيابي كتاب‌هاي آموزش دستور فارسي است.